Prematuriteit

In Nederland worden jaarlijks 170.000 kinderen geboren, waarvan 13.000 te vroeg (vóór 38 weken zwangerschap). Dat betekent 1 op de 8 kinderen. In Rotterdam zijn dat er 2000.

Een vroeggeboorte komt altijd onverwachts. Plotseling hoor je als ouders dat je in het ziekenhuis moet blijven en je kindje geboren wordt of gehaald wordt. Dan volgt een ziekenhuisperiode waarin de gebeurtenissen zich in rap tempo opvolgen. Bevallen, apger scores, couveuse, geheen en weer tussen moeder en kind, als ouders naar huis en je kindje blijft in het ziekenhuis, andere kinderen snel ergens onderbrengen, angst, stress en onzekerheid over je kindje, buidelen, veel informatie van artsen oftewel een enorme emotionele achtbaan waar de buitenwereld geen besef van heeft.

En dan het verlossende woord: ” je kindje mag naar huis”. Soms eerder dan de uitgerekende datum, soms later, soms met sonde of andere medicatie. Eindelijk thuis….en toch geen roze wolk want ook wel erg spannend zonder de geruststellende piepjes van de monitor of kalmerende woorden van de verpleegkundige of arts. De omgeving staat te trappelen om je kindje te bewonderen en jullie hebben strikte instructies meegekregen het vooral heel rustig aan te doen in verband met infectiegevaar. Geen gewone kraamtijd maar angst, onzekerheid, op en neer naar de huisartsenpost, weer aan het werk en de andere kinderen willen echt ook weer aandacht.

Hoe ontwikkelt de prematuur zich? In de beginfase kan de baby veel last hebben van huilen, reflux, slik- en kauwproblemen, slaapproblemen, overprikkeling (licht en geluid), heel weinig weerstand, medische problemen in het keel-, neus- en orengebied en vertraagde motorische – en sociaal emotionele ontwikkeling.

Dit heeft als gevolg dat er al snel meerdere disciplines bij betrokken zijn zoals kinderfysiotherapie, diëtiste, logopedie en kinderarts/neonatoloog. Al deze afspraken en controles vinden direct na het ziekenhuis plaats. Een moment van rust of genieten van je kindje is nog niet mogelijk in deze fase want je gaat vaak terug naar ziekenhuis of je kindje wordt heropgenomen.

Deze langdurige stress, angst en onzekerheid is een emotionele uitputtingsslag voor het gehele gezin en onderzoek toont aan dat 1:3 ouders depressief wordt of een burn-out krijgt. Posttraumatische stress syndroom komt veelvuldig voor bij de moeders. Veel ouders zijn langer dan een jaar volledig uit het arbeidsproces.

De verplichte nacontroles tot het 9de levensjaar van het prematuur geboren kind zijn er omdat veel gevolgen van prematuriteit zich vaak openbaren in latere fases in de ontwikkeling. Deze gevolgen kunnen zijn:

  • Hyperactiviteit
  • Hypermobiliteit
  • Prikkelverwerkingsproblemen
  • Spraakproblemen
  • Slaapproblemen
  • Zindelijkheidsproblemen
  • Gedragsproblemen
  • Concentratieproblemen
  • Lager IQ
  • Vormen van autisme
  • Vormen van adhd
  • Spasticiteit